Dünyada yaşayabileceğimiz en güzel duygudur aşk ve aşık olmak. O olmasa hep bir şeyler eksik olur ta derinlerde bir yerlerde. Sevmek, sevgiyi paylaşmak, birisini gerçekten sevmek ne zor şeydir. Ama bir o kadar da güzel   değil mi?

     Ama zamanımızda böylesi güzellikleri yaşayan kaç kişi vardır ki! Her yanımızda suni aşklar, doğallığını yitirmiş sevgililer ve çok rahat seni seviyorum diyebilen insanlar var. Peki bu kadar kolay mı seni seviyorum demek? Bu kadar kolay sevebiliyor muyuz? Yoksa her şeyi bir gecelik ilişki olarak mı istiyoruz?

     Aşık olan biri rahat uyuyabilir mi? Sevdiğini düşünmeden vakit geçer mi? Seni seviyorum demenin inceliğini, zarifliğini kolay kolay (!) yaşayabilir mi? Ne yazık ki şehrimizin her tarafında gördüğümüz o elele tutuşan, yolda birbirine öpücükler konduran ve birbirini çok seven (!) bir-iki aylık sevgililer bana hiç mi hiç doğal gelmiyor ve birbirlerini gerçekten sevdiklerine inanamıyorum.

    Bilmiyorum ben mi çok şey istiyorum ama bir görüşte sevebilmek (belki aşık olunabilir ama sevmek apayrıdır.) bana pek gerçekçi gelmiyor.

    Ne yazık ki bütün bu aşkları sahte,çıkar uğruna ve karşılık bekleyen ilişkiler olarak görüyorum.ne bir doğallık hissedebiliyorum,ne de bir sevgi.  Siz de kendinize bir sorun sevginizi paylaştığınız insanlar sevginizi hakediyor mu? Tabii eğer sevginizi gerçek sevgi olarak görebiliyorsanız.

İçimde bu yarayı taşımaktan yoruldum! Her gün yeni bir umutla uyanıp aynı karamsarlıkla kıvranmaktan, sana yabancınmışım gibi hasret kalıp, her şeye rağmen seni sevmekten ve senin ne hissettiğini kestirmeden beklemekten tükendim inan. Bir mucize yarat artık. Bir ümit doğsun karanlığıma... Seninle paylaşmak varken hayatın her güzelliğini hasretin koynunda bırakma beni ne olur! Ansızın çıkıp gel bir sabah, elinde yitirdiğim umutlarım olsun... Sensiz geçen günlerin savurduğu bu sevda çıkmazlarından sen bul beni... Ve sen ol ömrümün her anında, yüreğimin her köşesinde; sen ol bir tek... Yağmurlarda seninle ıslanayım, sokaklarda, parklarda sen tut ellerimi, seninle gülsün gözlerim, seninle ağlasın... En ulaşılmaz düşlere giden yolum ol. Yüreğimin şarkısı olsun sevdam, hep dudaklarımda kal... Sevdiğin, sahiplendiğin, benim dediğin ne varsa beni koy yerine... Bedeli ne olursa olsun seni sarayım yarama tek çarem. Ve ansızın çıkıp gel bir sabah, yarım kalan öykümüz can bulsun yeniden... Yanımda kal, benim ol, canında sakla beni ve sen ol gözbebeğim; her anımda, yüreğimde sen ol her daim!...